Verhaal: Geveltekens als moderne kunst
- Genealogie
- Hillegom
- Gebouwen
Wilhelminabrug e.a.
GEVELTEKENS ALS MODERNE KUNST
Er is een reeks geveltekens aan panden, waaronder het brugwachtershuisje van de Wilhelminabrug, het hoekhuis Zeemanlaan 37-van ’t Hoffstraat, Montgomerystraat hoek Van Randwijckstraat, Drie Octoberstraat 2b en Tuinderijpad 1 waarvan de geschiedenis ietwat raadselachtig is.
GT_1382 - Wilhelminabrug
GT_1313 - Zeemanlaan 37
GT_2233 - Montgomerystraat
GT_2093 - Drie Octoberstraat 2b
GT_2120 - Tuinderijpad 1
Het gaat om vierkante dikke stenen, die meestal niet ingemetseld zijn, maar opgehangen. Ze zijn zo groot als een stoeptegel en gebakken van klei of dergelijke. Voor zover te zien is er geen verf, glazuur of andere beschermende materie op de stenen gesmeerd. In een hoekje is een klein frutseltje (een soort signatuur?) aangebracht, terwijl de hoofdvoorstelling niet eenvoudig te duiden is en aan moderne haast non-figuratieve kunst doet denken. Maar moderne kunst aan gevels?
Hier kan verwezen worden naar een project van Patrick Perquin uit 1997. Zoals in het Leidsch Dagblad van 16 mei 1997 te lezen is, werd dat jaar in het kader van Leiden Cultuurstad ’97 het project ‘Kinderkoppies’ georganiseerd. Dat hield in dat er in totaal 97 trottoirtegels, gevelstenen en buitenschilderijen door kinderen vervaardigd zouden worden en in de openbare ruimte aangebracht. Dat zou met name in de wijk Leiden Zuid-West gebeuren, later uitgebreid tot Leiden ten zuiden van het Galgewater, Witte- en Zoeterwoudsesingel en Nieuwe Rijn. De geveltekens aan de Wilhelminabrug en Montgomerystraat (zelfs twee stuks) zullen wel de meest oostelijke resp. westelijke zijn. Omdat dit gebied op de kaart de indruk van een vlinder geeft, zou ieder gevelteken en dergelijke voorzien worden van een (gestileerde) vlinder. Op diverse geveltekens is inderdaad iets te ontdekken dat op een vlinder lijkt. Wie precies de makers van de diverse uitingen binnen het project waren, is (thans) onbekend; het was de bedoeling dat vooral kinderen zich hier op uit zouden kunnen leven, maar wellicht binnen bepaalde grenzen (zo is het formaat van de geveltekens wellicht uniform).
Patrick Perquin (Den Haag 1 december 1948 – Oegstgeest 25 september 2002) was eerst onderwijzer, maar ontwikkelde zich tot beeldend kunstenaar, al bleef hij bij diverse projecten veel met kinderen werken. Onder zijn artiestennaam ‘Het Speurend Beest’ had hij volgens het Leidsch Dagblad van 10 december 1994 een atelier op het adres Utrechtse Jaagpad 106, dus niet ver van de Wilhelminabrug. In hoeverre hij vrij was om zelf te bepalen waar de producten van dat project aangebracht zouden worden, is niet bekend. Zijn plan was om een fietsroute uit te zetten langs alle plekken waar die kunstwerken hun plekje gekregen hadden. Dat zou in een boekje beschreven worden, dat bij de VVV te koop zou zijn. Of dat plan gerealiseerd is, kon niet bevestigd worden; exemplaren van zo’n boekje zijn niet bekend.
Zie ook: https://www.facebook.com/langsleidsestraten/posts/patrick-perquin-en-de-vlinderroute-een-oproepaan-de-schoolprojecten-van-kunstena/3122223507829570/
Opgesteld door de commissie Geveltekens van de Historische Vereniging Oud Leiden, auteur Piet de Baar. Voor meer informatie of contact met de commissie raadpleeg ons colofon.
Er is een reeks geveltekens aan panden, waaronder het brugwachtershuisje van de Wilhelminabrug, het hoekhuis Zeemanlaan 37-van ’t Hoffstraat, Montgomerystraat hoek Van Randwijckstraat, Drie Octoberstraat 2b en Tuinderijpad 1 waarvan de geschiedenis ietwat raadselachtig is.
GT_1382 - Wilhelminabrug
GT_1313 - Zeemanlaan 37
GT_2233 - Montgomerystraat
GT_2093 - Drie Octoberstraat 2b
GT_2120 - Tuinderijpad 1
Het gaat om vierkante dikke stenen, die meestal niet ingemetseld zijn, maar opgehangen. Ze zijn zo groot als een stoeptegel en gebakken van klei of dergelijke. Voor zover te zien is er geen verf, glazuur of andere beschermende materie op de stenen gesmeerd. In een hoekje is een klein frutseltje (een soort signatuur?) aangebracht, terwijl de hoofdvoorstelling niet eenvoudig te duiden is en aan moderne haast non-figuratieve kunst doet denken. Maar moderne kunst aan gevels?
Hier kan verwezen worden naar een project van Patrick Perquin uit 1997. Zoals in het Leidsch Dagblad van 16 mei 1997 te lezen is, werd dat jaar in het kader van Leiden Cultuurstad ’97 het project ‘Kinderkoppies’ georganiseerd. Dat hield in dat er in totaal 97 trottoirtegels, gevelstenen en buitenschilderijen door kinderen vervaardigd zouden worden en in de openbare ruimte aangebracht. Dat zou met name in de wijk Leiden Zuid-West gebeuren, later uitgebreid tot Leiden ten zuiden van het Galgewater, Witte- en Zoeterwoudsesingel en Nieuwe Rijn. De geveltekens aan de Wilhelminabrug en Montgomerystraat (zelfs twee stuks) zullen wel de meest oostelijke resp. westelijke zijn. Omdat dit gebied op de kaart de indruk van een vlinder geeft, zou ieder gevelteken en dergelijke voorzien worden van een (gestileerde) vlinder. Op diverse geveltekens is inderdaad iets te ontdekken dat op een vlinder lijkt. Wie precies de makers van de diverse uitingen binnen het project waren, is (thans) onbekend; het was de bedoeling dat vooral kinderen zich hier op uit zouden kunnen leven, maar wellicht binnen bepaalde grenzen (zo is het formaat van de geveltekens wellicht uniform).
Patrick Perquin (Den Haag 1 december 1948 – Oegstgeest 25 september 2002) was eerst onderwijzer, maar ontwikkelde zich tot beeldend kunstenaar, al bleef hij bij diverse projecten veel met kinderen werken. Onder zijn artiestennaam ‘Het Speurend Beest’ had hij volgens het Leidsch Dagblad van 10 december 1994 een atelier op het adres Utrechtse Jaagpad 106, dus niet ver van de Wilhelminabrug. In hoeverre hij vrij was om zelf te bepalen waar de producten van dat project aangebracht zouden worden, is niet bekend. Zijn plan was om een fietsroute uit te zetten langs alle plekken waar die kunstwerken hun plekje gekregen hadden. Dat zou in een boekje beschreven worden, dat bij de VVV te koop zou zijn. Of dat plan gerealiseerd is, kon niet bevestigd worden; exemplaren van zo’n boekje zijn niet bekend.
Zie ook: https://www.facebook.com/langsleidsestraten/posts/patrick-perquin-en-de-vlinderroute-een-oproepaan-de-schoolprojecten-van-kunstena/3122223507829570/
Opgesteld door de commissie Geveltekens van de Historische Vereniging Oud Leiden, auteur Piet de Baar. Voor meer informatie of contact met de commissie raadpleeg ons colofon.