Volgens de dichter J. van Walré was het echtpaar nog gezond en frisch, nog vrolyk, kant en klaar. Het was in die tijd best wel bijzonder dat mensen zo oud werden. De meesten stierven jong. Maar wie waren Paulus Vincent en Barbara Jansen? Op Wikimedia Commons staat dezelfde gravure met in de marge een aantekening dat ze allebei in 1690 geboren zijn en 77 jaar en ruim drie maanden getrouwd zijn geweest. Helaas stonden er geen geboorteplaatsen bij. In de Sassenheimse doopboeken komen ze helaas niet voor.

Gravure van Paulus Vincent en Barbara Jansen uit 1794. Uit de collectie van Erfgoed Leiden en Omstreken (PV_PV84400).

Huwelijk
Een zoektocht op de genealogische website WieWasWie leverde een huwelijksakte in Nijmegen op. Op 14 mei 1730, in de hervormde kerk te Nijmegen, trouwden Paulus Vincent en Berber Janse (de naam Barbara werd op verschillende manieren geschreven en dat was heel gewoon in die tijd). Paulus Vincent was ruiter onder luitenant-generaal Van Cralingen en Barbara was jongedochter te Nijmegen. De kans is groot dat we hier het echtpaar van de gravure te pakken hebben, want volgens het gedicht was Paulus Vincent dragonder geweest. Een dragonder was een infanterist. Een soldaat te paard dus, die hetzelfde wapen draagt als een gewone soldaat te voet. Maar de website GenealogyOnline noemt een andere trouwdatum: 20 november 1718 te Sassenheim. Een onderzoek in de Sassenheimse trouwboeken leverde geen match op.

Huwelijksregister NH-gemeente Nijmegen met huwelijk van Paulus Vincent en Barbara Jansen.

Overlijden 
In de Sassenheimse impostregisters vinden we hun overlijden wel terug. Op 7 februari 1795 werd het overlijden van Paulus Vincent (er staat Finsent) door Christiaan Kriege aangegeven. In de marge staat aangetekend “out geworden 105 jaaren”. Barbara Jansen (er staat Barbera Janse) werd op 21 december 1796 aangegeven. Dat gebeurde door Claas Nobel, armmeester te Sassenheim. In de marge staat “out geworden 104 jaaren”. Zowel Paulus Vincent als Barbara Jansen werden Pro Deo aangegeven, dat suggereert dat ze minvermogend waren.  

Register ontvangst impost op het begraven met vermelding van Barbara Jansen.

Register ontvangst impost op het begraven Sassenheim met vermelding van Paulus Vincent.

Sassenheim
De vraag is hoe het echtpaar in Sassenheim beland is. Mogelijk heeft het beroep van Paulus Vincent hierin een rol gespeeld. Militairen trokken doorgaans het hele land door. In die tijd was Sassenheim niet erg groot. Het telde toen (in 1795) 571 inwoners. Volgens de stad- en dorpsbeschrijver L. van Ollefen was er over de huizen en gebouwen niets bijzonders te zeggen. Het dorp was volgens hem een aangename verblijfplaats met goede woningen en fraaie tuinen. Het dorp had twee kerken: de hervormde kerk in het centrum en de rooms-katholieke kerk buiten het dorp, waar zich nu verpleeghuis Bernardus bevindt. Het dorpsbestuur kwam bijeen in Het Bruine Paard, dat ook een prima herberg was. De Sassenheimers leefden van handwerken, ambachten en het verkopen van winkelwaren, maar ook van landbouw en tuinderijen.

Een opmerkelijke verschijning in een klein dorp
Paulus Vincent en Barbara Jansen waren geen regenten of grootgrondbezitters, maar gewone mensen die een uitzonderlijk lange levensweg aflegden. Hoewel nog niet alle vragen rond hun herkomst beantwoord zijn, laten de archiefstukken en de gravure samen een bijzonder beeld zien van een echtpaar dat de tand des tijds trotseerde. In een dorp van nog geen zeshonderd inwoners moeten zij een opmerkelijke verschijning zijn geweest. Levende getuigen van meer dan een eeuw geschiedenis.

Gezicht op de N.H. Kerk van Sassenheim. Op de voorgrond in het midden een vrouw, en een man te paard en geheel rechts een handkar. Uit de collectie van Erfgoed Leiden en Omstreken (PV_PV84357). 

Vondst van de Week
Vondst van de week (#VVDW) is een rubriek van de erfgoedexperts van Erfgoed Leiden en Omstreken. Hierin delen zij opvallende vondsten en ervaringen. Via deze website, Instagram en Facebook houden ze je op de hoogte.

André van Noort
4 maart 2026